Bazı insanlar dünyaya sadece yaşamak için gelmez. Onlar birer iz bırakmaya gelir. Yalnızca kendi yollarını değil, başkalarının da yollarını aydınlatmaya. Meral ablam da işte öyle bir insandı…
Onunla tanışan herkesin hafızasında bir iz, bir ışık, bir “iyi ki” kalmıştır. Çünkü o sıradan biri değildi. Merhametiyle çevresindekileri sarar, şefkatiyle iyileştirir, yardımseverliğiyle insanın içini ısıtırdı. Ama bütün bunları yaparken asla yumuşak kalpli olmanın zayıflık olduğuna inanmazdı. Aksine, kalbinin güzelliğini en sert zeminlerde bile onurla taşıyan bir savaşçıydı.
Meral güçlüydü. Ama o gücünü sesini yükselterek değil, yüreğini koyarak gösterirdi. Kendine güvenirdi, ama kibirle değil; sağlam bir duruşla. Kimseye eyvallah etmeden, kimsenin hakkını çiğnetmeden yaşadı. Haksızlığa karşı bir duvar gibiydi; eğilmez, bükülmez, yıkılmaz…
Ama aynı zamanda öyle yumuşak bir kalbi vardı ki… İnsan onunla bir çay içse ferahlardı. Bir derdini paylaşsa, “hallederiz” deyişi bile yeterdi. Sadece ailesi için değil, çevresindeki herkes için bir güven limanıydı. Gücünü yalnız kendisi için değil, başkaları için de kullandı hep.
Benim için sadece abimin eşi değildi o. Gerçek anlamda bir ablaydı. Bazen bir arkadaş, bazen bir akıl hocası, bazen bir omuz… Hayatın içinden, ama kalbi göğe bağlı bir insandı. Onunla konuşmak insana iyi gelirdi. Çünkü dinlemeyi bilirdi.
Şimdi Meral yok. Ama onun izi her yerde. Gülümseyişinde umut bulan insanlar, onun sayesinde kendine güvenen çocuklar, onun yardımını bir dua gibi hatırlayan dostlar…
En çok da biz… Onsuz eksildik.
Ve ben bugün, içimden en çok şu cümleyi geçiriyorum:
“İyi ki hayatımıza girdin ve ablam oldun Meral…”
Biliyorum, bazı insanlar gerçekten gitmez. Onlar, kalbimizin tam ortasına yerleşir. İçimizde yaşamaya devam eder. Güçlü bir anı, sarsılmaz bir karakter, bir dua gibi…
Ruhun şad, mekanın cennet olsun canım ablam… Seni hiç unutmayacağız.



























Allah gani gani rahmet eylesin kardeşim.
Biz kendisini tanıma fırsatı bulamadık ama yetiştirdiği aslan gibi evlatlarından Mustafayı tanıma şansımız oldu. Allah rahmet eylesin böyle evlatlar yetiştirdiği için var olsun mekanı cennet olsun.
Tarif olarak tam eşşiz insanı bir insanı anlattın. Bu senin vefa ve sayğınlıgının göstergesi. ALLAH RAHMET EYLESİN MEKANI CENNET OLSUN İNŞALLAH. Geride kalan Ailesine sabırlar diliyorum.
Cenabı Allah mekanını cennet eylesin