Yaş ilerledikçe insanın değiştiğini söylüyorlar…
Doğruymuş. Ama öyle büyük laflarla ya da olaylarla değil, küçük şeylerle değişiyor insan.
Eskiden bazı şeyleri çok kafaya takardım.
Biri bir şey söylerdi, günlerce aklımda kalırdı.
Bana mı söyledi, neden söyledi? diye düşünür dururdum.
Şimdi dönüp bakıyorum, o kadar da önemli değilmiş.
Herkes konuşuyor zaten. Çoğu da düşünmeden.
Eskiden bir mesaj geç gelse içim daralırdı.
Gördü de mi yazmadı? diye kurardım.
Şimdi ben de bazen geç yazıyorum.
Hayatın içinde herkesin bir telaşı var.
Bunu geç de olsa anladım.
Eskiden yanlış anlaşılmak beni çok rahatsız ederdi.
Hemen açıklama yapma ihtiyacı hissederdim.
Kendimi anlatayım, düzelteyim isterdim.
Şimdi o kadar uğraşmıyorum.
Çünkü şunu gördüm:
Anlamak isteyen zaten seni yarım cümleden anlıyor.
Anlamak istemeyene sayfalar yazsan da fayda etmiyor.
Eskiden kırıldığımda hemen belli ederdim.
İçimde tutamazdım.
Bazen de gereğinden fazla tepki verirdim.
Şimdi biraz susuyorum.
Biraz bekliyorum.
Çoğu zaman o anki kırgınlığın bile geçtiğini fark ediyorum.
Demek ki her his, kalıcı değilmiş.
Eskiden bazı insanları kaybetmekten korkardım.
Gitmesinler diye daha fazla çaba gösterirdim.
Şimdi ise şunu kabullendim:
Gitmek isteyen gidiyor.
Ne yaparsan yap.
Kalan zaten kalmak istediği için kalıyor.
Eskiden herkesle iyi olmaya çalışırdım.
Herkes beni sevsin isterdim.
Şimdi bakıyorum, bu mümkün değilmiş.
Herkese iyi gelmek zorunda değilmişim.
En çok da şunu fark ettim:
Eskiden haklı olmak önemliydi benim için.
Bir şeyi savunmak, son sözü söylemek.
Şimdi ise huzur daha kıymetli geliyor.
Bazen susmak, tartışmaktan daha doğru daha kolay geliyor.
Bu bir vazgeçmek değil aslında.
Biraz yorulmak belki.
Biraz da öğrenmek.
İnsan yaş aldıkça şunu anlıyor:
Her şeyi büyütmeye değmez.
Her söze cevap vermeye değmez.
Her insan için mücadele etmeye de değmez.
Ben artık daha seçerek yaşıyorum.
Kime kızacağımı, neye üzüleceğimi, neyi umursayacağımı…
Ve galiba en çok da şunu öğrendim:
Bazı şeylere gerçekten
“Amaaaan takılma” deyip geçmek gerekiyormuş.



























Harika bir paylaşım,ellerimize sağlık,zaman her şeyi ne güzel değiştiriyor.
İnsan yaş aldıkça,hayat şunu öğretiyor.İstediğin kadar çabala, herşey olacağına varır. İstediğin kadar düşün, düşündüğün değil yazılan gerçekleşir. Ve bunu anlamaya başladığında yukarda ifade ettikleriniz gerçekleşiyor.