Konyaspor İçin Zaman Daralıyor
Konyaspor yine kaybetti. Sadece üç puanı değil; ritmini, cesaretini ve tribünle kurduğu o eski güçlü bağı da…
Beşiktaş deplasmanı kâğıt üzerinde “olabilir” denilen bir maçtı. Kimse Konyaspor’dan mutlak galibiyet beklemiyordu. Ama futbol sadece sonuç oyunu değil; ne oynadığın, neyi vaat ettiğin de en az skor kadar önemli. İşte Konyaspor’u asıl endişe verici noktaya getiren tam olarak bu: Sahada umut veren, “gelecek haftalar için bir şeyler söylüyor” dedirten bir oyun yok.
Top Konyaspor’dayken plan eksik. Topsuz oyunda ise cesaret. Ne ön alan baskısı var, ne set hücumunda süreklilik. Orta sahada topu alan oyuncu bir an duraksıyor; “şimdi ne yapacağız?” der gibi. Bu tereddüt zincirleme bir reaksiyon yaratıyor. Pas gecikiyor, koşu gelmiyor, rakip yerleşiyor. Sonrası tahmin edilebilir: Yan paslar, geri dönüşler ve kaçınılmaz top kayıpları.
Konyaspor’un son haftalardaki oyunu, kaybetmemek üzerine kurulu ama kazanmayı da unutan bir anlayışa sıkışmış durumda. Oysa bu lig böyle bir lüks tanımıyor. Süper Lig, her hafta cezayı kesen bir ligdir. Kararsızsan, yavaşsan, reaksiyon vermiyorsan puanı alırlar.
Asıl tehlike ise fikstürde gizli. Önümüzde Göztepe, Alanyaspor, Galatasaray gibi hem formda hem de oyunu olan takımlar var. Bu maçlar sadece puan değil, psikoloji maçlarıdır. Eğer Konyaspor bu oyunla devam ederse, sorun birkaç haftalık değil; sezonun geri kalanını tehdit eden bir tabloya dönüşür.
Elbette kadro kalitesi, sakatlıklar, bireysel hatalar konuşulabilir. Ama futbolda bir eşik vardır: Takım ne oynamak istediğini biliyor mu? Konyaspor şu an bu soruya net bir cevap veremiyor. Sahada bir kimlik arayışı var. Savunmada kalayım mı, öne mi çıkayım? Geçiş mi oynayayım, set mi kurayım? Bu ikilem takımı yiyip bitiriyor.
Tribün de bunu görüyor. Taraftar yenilgiye değil, ruhsuzluğa tepki gösterir. Konya tribünü mücadeleyi sever. Kaybetsen bile savaşırsan alkış alırsın. Ama sahada teslimiyet hissi varsa, sabır da tükenir.
Konyaspor için hâlâ geç değil. Ligde hâlâ herkes herkesi yenebiliyor. Ama bunun için önce aynaya bakmak gerekiyor. Cesur bir oyun, net bir plan ve “önce ben” diyen bir takım ruhu şart. Aksi halde puan kaybı sadece tabelada kalmaz; özgüveni de alıp götürür.
Bu lig affetmez.
Ve Konyaspor’un artık affedilmeye değil, ayağa kalkmaya ihtiyacı var.
