Bazı vefatlar vardır; insanı tanımasa bile içini burkar. Çünkü kaybedilen sadece bir insan değil, bir umuttur. Bir “olabilirdi” duygusu, bir yarım kalan hikâye, zamanın henüz tamamlamasına izin vermediği bir yolculuktur. Manisa Şehzadeler Belediye Başkanı Gülşah Durbay’ın vefat haberini duyduğumda hissettiğim tam olarak buydu.
Uzun yıllar hep siyasete kadınların dahil olmasını yürekten destekleyen birisiyim. Özellikle de genç kadınların. Doğru insanların. İşte Gülşah Durbay bu kadınlardan bir tanesi.
Kendisini yakından tanıdığımı söyleyemem. Hastalığı döneminde ve sonrasında medyadan takip edebildim. Yürekten dualar ettim sağlığı için. Hepsi bu kadardı ama bazı isimler vardır Gülşah Durbay gibi; yaptıklarıyla değil, temsil ettikleriyle dokunur insana. Genç yaşına rağmen sorumluluk alabilmiş, zor bir alanda, siyasetin sert ve yıpratıcı ikliminde ayakta durabilmiş bir kadın olmak bile başlı başına saygıyı hak eder.
Siyaset çoğu zaman umutları törpüler. İnsanları kalıplara sokar, benzetir, aynılaştırır. Bu yüzden genç bir siyasetçinin varlığı her zaman başka bir anlam taşır. Yeni bir dil ihtimalini, daha temiz bir üslubu, daha sahici bir ilişki biçimini hatırlatır. Gülşah Durbay’ın adı da tam bu yüzden “genç”, “başarılı” ve “umut veren” sıfatlarıyla birlikte anılıyordu.
Belki herkesle tanışma fırsatı olmadı. Belki her projeyi anlatmaya, her hayalini hayata geçirmeye zaman yetmedi. Ama bazen bir insanın bu dünyada bıraktığı iz, yaptığı işlerin toplamından değil, oluşturduğu hissin derinliğinden ölçülür. Ve bazı kayıplar, geride kalanlara “daha iyisi mümkün müydü?” sorusunu bırakır.
Bugün Manisa biraz daha sessiz. Şehzadeler biraz daha mahzun. Ama asıl eksiklik, memleketin geleceğine dair hissedilen o küçük ama önemli boşlukta. Genç kadınların siyasette daha güçlü yer alabileceğine dair umutlar, yerel yönetimlerde yeni bir bakış açısının mümkün olabileceğine dair beklentiler, bir süreliğine de olsa hüzünle örtülmüş durumda.
Ölüm herkese eşit davranmıyor. Bazı insanları zamansız alıyor. Geriye de alışması zor bir suskunluk bırakıyor. Söylenmemiş cümleler, yarım kalmış planlar ve “daha çok yolu vardı” dedirten bir burukluk…
Allah rahmet eylesin. Ailesine, sevenlerine, Manisa’ya sabır diliyorum. Ve diliyorum ki bu topraklar, gençlerini daha çok yaşatsın; umutlarını bu kadar erken toprağa vermek zorunda kalmasın.
Bazı vedalar sessiz olur. Ama yankısı uzun sürer.
Mekanın cennet olsun inşallah Gülşah Başkanım.
