KONYASPOR, KONYA’NIN SANCAĞIDIR
“Konyaspor, Konya’nın sadece dünyaya açılan penceresi değil, bu şehrin sancağıdır, namusudur…
Ötesi yok…
Bu şehirde doğan, doyan, yaşayan ve bu şehrin havasını soluyan, suyunu içen, parasını kazanan herkes, bu bilinçle hareket etmek ve Konya’nın sancağına sahip çıkmak zorundadır…
Nokta.”
R.Ç.
xxx
TARAFTAR BEKLENTİM BOŞA ÇIKTI!
Bu maçla ilgili taraftardan bir ricam olmuştu…
Takımı yalnız bırakmasınlar anlamında…
“Benim gönlümden geçen 30 bin” demiştim…
Olmadı…
Keşke 30 binin altında değil üstünde olsaydı…
25 bin civarında bir seyirci topluluğu, daha doğrusu taraftar takımını yalnız bırakmadı…
Tribünlerin tıklım tıklım olması için bir sebebi vardı Konyaspor’un…
Söylenecek çok şey var…
Ben sadece şunu söyleyebilirim; futbol şehri değiliz…
Olsaydık, Türkiye Kupasında finale kalmış bir takımın tribünleri ful olmaz mıydı?
xxx
KONYASPOR, FENERBAHÇE’NİN KİMYASINI BOZDU
Konyaspor, sarı-lacivertlileri kupadan elediği gün, Fenerbahçe Cumhuriyeti’nde yas ilan edilmiş, Kadıköy’de bayraklar yarıya indirilmişti…
Hem fiziksel hem de ruhsal bir çöküntüyle baş başa kalmıştı İstanbul temsilcisi…
Daha açıkçası kimyası, psikolojisi, yani iç huzuru, neşesi ve kontrolü bozuldu Fenerbahçelilerin…
Dolayısıyla da, tek umudu olan kupayı kazanıp, en azından sezonu bir kupayla kapatmaktı…
Ama, çantada keklik gördükleri Konyaspor, Fenerlilerin bu heveslerini kursaklarında bıraktı…
Kendilerini kupadan eleyen Konyaspor’dan bir hınç almak için önlerinde bir 90 dakika vardı ve o niyetle çıktılar yeşil zemine…
Stresli oldukları havalimanında uçaktan indikten sonra kameralara yansımıştı…
Rahat değillerdi…
Buna karşılık ise Konyaspor son derece rahat ve özgüven doluydu…
Maç başlamadan önce Konyaspor mu, Fenerbahçe mi kazanır gibi papatya falları açmadım…
Çünkü, bu tür maçların sonucunu kestirmek mümkün değil.
xxx
Konyaspor’da sakatlıkları nedeniyle Kramer ve Berkan Kutlu maç kadrosuna alınmadılar...
İlhan Palut, sol arkayı Arif'e, sağ arkayı da Andzouana’ya teslim etti...
Savunmanın merkezinde ise Adil ile Uğurcan’ı görevlendirdi...
Öndeki ikili ise Melih ve jevtoviç’ten oluştu...
Sağ önde Deniz Sürüç, sol önde ise Olaigbe sorumluluk aldı...
Forvette Muleka, forvet arkasında da Enis Bardhi forma giydi...
İki takımda maça dengeli başladı...
Kazanmak için iki takımda iştahlıydı...
Konyasporlu oyuncular ilk 13’te geriye düşmelerine rağmen, ilk yarının tamamında gol olacak pozisyonları, çok basit top kayıpları yaparak zayi ettiler...
Fred’in attığı gol tam da böyleydi…
Olmayacak bir top kaybı ya da pas hatasından geldi…
İstanbul temsilcisinin ürettiği bir pozisyon değildi…
Bu yarıda Olaigbe ve Muleka’nın topları ezmesi, çok basit top kayıpları, açık konuşmak gerekirse konuk takımın ilk yarıda içeriye 1-0 önde girmesine neden oldu.
xxx
İlhan Palut, ikinci yarıya Bazoer ile başladı...
Bu yarıya daha istekli başlayan Fenerbahçe oldu...
Özellikle bir kulağı İstanbul’da oynanan Galatasaray-Antalyaspor maçında olan Fenerbahçeliler, kendileri adına iyi haberler gelince, sarı-lacivertli oyuncuların gol iştahını artırdı…
Bu gerçek…
Bizim oyuncular da, kendilerine pas hatası, top kaptırma, ikili mücadele gibi durumlarda karşılık veremeyince, Fenerbahçeli oyuncuların ekmeğine yağ sürüldü…
30 bin değil, ama hatırı sayılır taraftar büyük umutlarla geldiği Fenerbahçe maçından hayal kırıklığı ile ayrıldılar…
Bu yenilgiyi çok önemsemiyorum, ama İlhan Palut ile gözle görülen bir ivme yakalayan Konyaspor, oyun anlamında biraz daha dik durabilirdi…
Özetlersem; Konyaspor’un Fenerbahçe’ye 3-0 mağlup olmasının birkaç nedeni değil, nedenleri var…
Yoğun maç trafiği, oyuncuların bazılarının sakatlığı, bazılarının da yorgunluğu ve en önemlisi de zafer sarhoşluğu.
