Ortadoğu’da dün söylenenle bugün yapılanın birbirini tutmadığına defalarca şahit olduk…
Ama galiba bu kez tablo çok daha çarpıcı…
Türkiye’nin yıllardır kırmızı kategoride aradığı, hakkında milyonlarca liralık ödül bulunan Sipan Hemo’nun, Suriye Savunma Bakan Yardımcılığı görevine getirildiği haberleri gündeme bomba gibi düştü.
SDG/YPG içindeki önemli isimlerden biri olarak bilinen Hemo’nun bu göreve atanması, Şam yönetimi ile SDG arasındaki entegrasyon sürecinin yeni bir aşaması olarak değerlendiriliyor.
Sanırım, Ortaya çıkan tablo şu:
Bir dönem “terör yapılanması” olarak tanımlanan yapılar, bugün Suriye’de devlet mekanizmasının içine taşınıyor.
İşte tam da burada insanın aklına şu soru geliyor:
Dün silahla mücadele edilen yapılarla bugün siyasi ve askeri ortaklık kuruluyorsa, bu bölgenin geleceği hangi zeminde şekilleniyor?
Suriye yönetiminin son dönemde attığı adımlar, bölgede yeni bir denge kurma arayışını gösteriyor olabilir…
Ama mesele sadece diplomasi değil…
Mesele güven…
Çünkü devlet ciddiyeti biraz da “sözün ağırlığı” ile ölçülür.
Bugün başka, yarın başka pozisyon alan yönetimlerin oluşturduğu tablo; sadece kendi halklarında değil, bölge ülkelerinde de ciddi soru işaretleri doğurur.
Bir yandan “terörle mücadele” söylemi sürerken, diğer tarafta aynı isimlerin resmi makamlarla ödüllendirilmesi; doğal olarak büyük bir çelişki görüntüsü oluşturuyor.
“Ortadoğu’da dengeler hızlı değişebilir…
İttifaklar kurulabilir…
Masalar yeniden şekillenebilir…”
Ancak unutulmaması gereken bir gerçek var:
Ahde vefa olmayan yerde kalıcı istikrar da olmaz…
YANİ… “Ahde vefası olmayanın, dinide olmaz, imanı da”
Bugün çıkar hesabıyla kurulan ilişkiler, yarın çok daha büyük krizlerin kapısını açabilir.
Çünkü bölge halkları artık sadece silahlı çatışmalardan değil, sürekli değişen siyasi pozisyonlardan da yoruldu.
Dün düşman ilan edileni bugün devletin zirvesine taşıyan anlayışlar, yarın kimi “meşru”, kimi “tehdit”
ilan edecek?
İŞTE… Asıl soru da sorun da budur…
