Bir süre önce Türkiye’nin en iyi 25 üniversitesi açıklandı.
Ve Selçuk Üniversitesi bu listede 20. sırada kendine yer buldu.
Öncelikle teslim edelim: Bu, küçümsenecek bir tablo değil.
Türkiye’de yüzlerce yükseköğretim kurumu varken ilk 25’e girmek başlı başına bir başarıdır.
Hele ki köklü geçmişi, geniş akademik kadrosu ve binlerce mezunuyla bölgesel bir eğitim üssü konumunda olan bir üniversite için bu sıralama, istikrarlı emeğin göstergesidir.
Ancak mesele sadece “listeye girmek” değildir.
Asıl mesele, o listenin neresinde olduğunuz ve daha önemlisi nereye gitmek istediğinizdir.
Elbette sıra bir başarıdır.
Ama aynı zamanda bir mesajdır.
Bu şehir, bu potansiyel, bu birikim; daha yukarısını konuşabilecek güçtedir.
Bilimsel üretim, akademik yayın kalitesi, uluslararası iş birlikleri, öğrenci memnuniyeti ve şehirle bütünleşme… Üniversiteleri yukarı taşıyan unsurlar bellidir.
Artık soru şu olmalı: İlk 25’e girdik, peki ilk 10 neden olmasın?
Bir üniversite sadece kampüs binalarından ibaret değildir.
“Şehre vizyon katar.
Ekonomiye yön verir.
Gençlerin hayallerini büyütür.
Bulunduğu kentin marka değerini belirler.”
Konya gibi güçlü bir sanayi ve kültür altyapısına sahip bir şehir için üniversitenin sıralamadaki yeri,aslında şehrin akademik iddiasının da göstergesidir.
Dolayısıyla bu tabloyu iki şekilde okumak mümkün:
Birincisi; “Başardık” deyip alkışlamak.
İkincisi; “Başardık ama yetmez” deyip çıtayı yükseltmek.
Ben ikinci görüştenim.
Çünkü başarı durağan değildir. “Yerinde sayan geriler.”
Bugün 20. sıradaysak, yarın 15’i, 10’u konuşmalıyız.
Bilimsel atıflarda daha yukarıyı, uluslararası projelerde daha görünür olmayı, nitelikli öğrenci tercihlerinde ilk sıraları hedeflemeliyiz.
“Bu şehir potansiyele sahip.
Bu üniversite altyapıya sahip.
Bu kadrolar tecrübeye sahip.”
Şimdi gereken şey; ortak bir hedef, güçlü bir akademik vizyon ve sürdürülebilir kalite anlayışıdı
Evet, ilk 25’teyiz. Emeği geçenleri tebrik ediyorum…
Ama mesele listede olmak değil; zirveye doğru yürümektir.
“Ve yürüyüş yeni başlıyor.”
