8 Kasım Salı akşamı saat 19.00’da, yani dördüncü ponksiyondan tam 30 saat sonra Atatürk son sözünü söyledi ve ikinci ağır komaya girdi.
Bu komadan bir daha çıkamayacaktı. O gece Anadolu Ajansı şu açıklamayı duyurdu: “Bugün saat 18.30’da hastalık birdenbire normal seyrinden çıkarak şiddetlenmiş ve sıhhi vaziyetleri yeniden ciddiyet kesbetmiştir ”.
Artık bütün ülke onun son saatlerini yaşadığını biliyordu. Ama ağlamak ve dua etmekten başka kimsenin elinden bir şey gelmiyordu.
Atatürk’ün bu son günlerinde, içimiz kan ağlayarak sarayın matem dolu havası içinde yine de yarınki vaziyetin ne olacağı fark ediliyordu. Atatürk’ün son komasına girdiği anlaşılınca Dr. Asım Arar, durumu telefonla Başbakan Celal Bayar’a bildirdi. Bayar, Ankara’da bulunan Arar ’ı evine çağırttı. Evde Dışişleri bakanı Tevfik Rüştü Aras da vardı.
Ata’nın durumu hakkında ayrıtlı bilgi istediler. Durumun vahameti anlaşılınca gece yarısı Bakanlar Kurulu acele toplantıya çağırıldı. Çağrılılar arasında Atatürk’ün iki eski silah arkadaşı da vardı: Mareşal Fevzi Çakmak ve eski kavgalar yerine Atatürk’ün sağlığı konuşuluyordu. Hazır bulunanlar, Dr. Asım Arar ’ın açıklamalarını derin bir sükût içinde dinlediler. Alınacak önlemler konuşuldu ve Başbakan’ın Dr. Arar ’la birlikte acilen İstanbul’a gitmesi kararlaştırıldı. Bayar, 9 Kasım sabahı Dolmabahçe’ye geldiğinde Atatürk son 24 saatine girmiş bulunuyordu. Her Türk'ün kalbi onun kurtulması dileğiyle çarpıyordu. Ancak, kurtarılması için gösterilen çabalar sonuç vermedi ve korkulan oldu. Dolmabahçe Sarayı'nda 10 Kasım 1938 sabahı saat dokuzu beş geçe, insan için değişmez kanun, hükmünü uyguladı. Mustafa Kemal Atatürk aramızdan ayrıldı. Bu kara haberle, yalnız Türk milleti değil, bütün dünya yasa büründü. Büyük, küçük bütün devletler onun cenaze töreninde bulunmak üzere temsilciler göndererek, Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusuna karşı duydukları derin saygıyı belirten mesajlar gönderdiler.
Kaynak-Cumhuriyet Tarihi
